ILUSTROWANY WZORZEC RASY (ASCA) – strona 2.

Strona 1.

TEKST ORYGINALNY

Komentarz i ilustracje: Shelly Hollen

Fotografie: Mike Arnett

SZATA: Średniej grubości, włos prosty lub lekko falisty, odporny na warunki atmosferyczne, średnio długi, z podszerstkiem. Grubość podszerstka różni się w zależności od klimatu. Włos jest krótki i gładki na głowie, uszach, przodzie kończyn przednich i na śródstopiach. Tył kończyn przednich posiada umiarkowane pióro; portki są umiarkowane. Występuje umiarkowana grzywa i kryza, mocniej wyrażone u psów niż u suk. Szata nietypowa jest poważną wadą.

Prawidłowa, umiarkowana szata samca

Prawidłowa, umiarkowana szata suki

Szata owczarka australijskiego jest średniej długości, ale nigdy nie jest na tyle długa, aby maskować linie sylwetki psa ani tak krótka, aby pies wydawał się krótkowłosy. Jest prosta lub lekko falista, płasko leżąca. Szata nie powinna odstawać od ciała.

Włos okrywowy ma umiarkowaną grubość i jest odporny na pogodę. Podszerstek jest miękki i gęsty, co stwarza dodatkową ochronę przed warunkami atmosferycznymi. Sezonowy brak podszerstka wiosną i latem w bardzo ciepłym klimacie jest normalny i akceptowany. Suki linieją pod wpływem zmian hormonalnych w cyklu płciowym i po odchowaniu miotu.

Dłuższy włos może tworzyć kryzę, lepiej zaznaczoną u samców niż u suk, pióro na tylnej stronie przednich nóg i portki z tyłu ud.

Włos na głowie, zewnętrznej stronie uszu, z przodu przednich nóg i poniżej stawów skokowych jest krótszy.

Dopuszczalne jest przycięcie włosów na uszach, nogach i łapach dla nadania bardziej eleganckiego wyglądu, jednak generalnie jest to rasa, która powinna być pokazywana w naturalnej szacie. Wąsy (wibrysy) są użyteczne podczas codziennej pracy psa pasterskiego i dlatego odradza się ich przycinanie u rasy pasterskiej.

Przy ocenie szaty najważniejszym zagadnieniem powinno być upewnienie się, że ogólny typ szaty jest prawidłowy.

Szata nietypowa stanowi poważną wadę.

Do szat nietypowych zaliczymy:

Przesadnie długą (kołtuni się i zbiera brud podczas pracy, odbiega od typu rasy)

Przesadnie krótką (nie zapewnia ochrony, odbiega od typu rasy)

Kręconą (odbiega od typu rasy)

Szorstką (odbiega od typu rasy)

Puchatą, odstającą (gorsza ochrona)

UMASZCZENIE: Wszystkie kolory są mocne, czyste i nasycone. Uznawane kolory to błękitno marmurkowy, czekoladowo (wątrobiano) marmurkowy, czarny, czekoladowy (wątrobiany), wszystkie z lub bez białymi znaczeniami i/lub podpalaniem, żaden z kolorów nie jest preferowany. Psy błękitno marmurkowe i czarne mają czarną pigmentację nosa, warg i obwódek oczu. Psy czekoladowe i czekoladowo marmurkowe mają wątrobianą pigmentację nosa, warg i obwódek oczu. Nos „motylkowy” (niedopigmentowany, w różowe plamy – przyp. tłum.) nie powinien być karany u psów poniżej 1 roku. U wszystkich umaszczeń obszary otaczające uszy i oczy są zdominowane przez kolor inny niż biel. Linia białych włosów na kołnierzu nie przekracza punktu kłębu.

WADY DYSKWALIFIKUJĄCE: Umaszczenia inne niż uznane. Białe plamy na tułowiu. Cielisty nos.

CZARNY: Kruczoczarny kolor.

Mogą mu towarzyszyć białe znaczenia i/lub podpalania bez żadnych preferencji. Psy czarne bez podpalań i/lub bieli są tak samo pożądane jak te ze znaczeniami.

BLUE MERLE: Podstawowy, kruczoczarny kolor jest przemieszany z szarym marmurkowaniem. Mogą mu towarzyszyć białe znaczenia i/lub podpalania bez żadnych preferencji. Psy marmurkowe bez podpalań i/lub bieli są tak samo pożądane jak te ze znaczeniami.

CZEKOLADOWY: Od koloru wątrobianego do głęboko kasztanowego.

Mogą mu towarzyszyć białe znaczenia i/lub podpalania bez żadnych preferencji. Psy czekoladowe bez podpalań i/lub bieli są tak samo pożądane jak te ze znaczeniami.

RED MERLE: Podstawowy, wątrobiany lub kasztanowy kolor jest przemieszany z płowo-żółtym lub srebrzystym marmurkowaniem. Mogą mu towarzyszyć białe znaczenia i/lub podpalania bez żadnych preferencji. Psy marmurkowe bez podpalań i/lub bieli są tak samo pożądane jak te ze znaczeniami.

Owczarki australijskie prezentują szeroką gamę kombinacji wzoró i kolorów, co sprawia, że każdy osobnik jest wyjątkowy. Cztery uznawane kolory owczarków australijskich to czarny, blue merle (niebieski marmurek), czekoladowy i red merle (czekoladowy marmurek). Kolory te mogą występować bez znaczeń albo w kombinacjach z białymi znaczeniami i/albo podpalaniem. Kolory powinny być mocne, czyste i nasycone.

Wszystkie uznawane kolory muszą być traktowane na równi, bez żadnych preferencji. Nie ma też preferencji odnośnie danej wielkości znaczeń. Pies bez żadnych znaczeń jest tak samo pożądany jak pies z maksymalną dopuszczalną ilością bieli i podpalaniami. Dowiedz się więcej o białych znaczeniach.

Czarny:

Psy czarne powinny mieć odcień kruczoczarny. Mogą być całe czarne, czarno-białe (bikolory), czarne z podpalaniami lub czarne z białymi znaczeniami i podpalaniami (czarne trikolory). Kolor oczu zazwyczaj jest brązowy lub bursztynowy, ale mogą też mieć oczy niebieskie lub różnokolorowe. Nos, wargi i obwódki oczu muszą być kruczoczarne.

Blue merle (niebieski marmurek):

Psy niebiesko-marmurkowe mają kruczoczarny kolor podstawowy, przemieszany z szarym marmurkowaniem w dowolnej ilości. Mogą być całe marmurkowe, marmurkowe z białymi znaczeniami (merle bi), marmurkowe z podpalaniami lub marmurkowe z białymi znaczeniami i podpalaniami. Oczy mogą mieć dowolną kombinację kolorów. Nos, wargi i obwódki oczu muszą być kruczoczarne.

Czekoladowy:

Psy czekoladowe występują w różnych odcieniach – od ciemnej czekolady do koloru ciemno kasztanowo-rudego. Mogą być całe czekoladowe, czekoladowe z białymi znaczeniami (bikolory), czekoladowe z podpalaniami lub czekoladowe z białymi znaczeniami i podpalaniami (czekoladowe trikolory). Kolor oczu ma zazwyczaj odcień brązu lub bursztynu, ale mogą mieć także oczy niebieskie lub różnokolorowe. Nos, wargi i obwódki oczu muszą być ciemnoczekoladowe.

Red merle (czekoladowy marmurek):

Czekoladowe marmurki mają kolor podstawowy ciemno-czekoladowy do ciemno kasztanowo-rudego, przemieszany ze srebrzystym do płowo-żółtego marmurkowaniem w dowolnej ilości. Mogą być całe marmurkowe, marmurkowe z białymi znaczeniami (merle bi), marmurkowe z podpalaniami lub marmurkowe z białymi znaczeniami i podpalaniami. Oczy mogą mieć dowolną kombinację kolorów. Nos, wargi i obwódki oczu muszą być ciemnoczekoladowe.

Różowe plamki (nos „motylkowy) na nosie są uważane za wadę u psów starszych niż jeden rok. Różowe obszary są narażone na poparzenia i, w efekcie, raka skóry. Jest to szkodliwe u rasy, której zadaniem jest praca przy zwierzętach na zewnątrz przez długie godziny.

Kolor powinien dominować i pokrywać zarówno oczy, jak i uszy. Brak pigmentacji na i wokół uszu bywa w tej rasie związany z utratą słuchu, dlatego też bardzo ważna jest pełna pigmentacja tych obszarów.

Biały kołnierz nie powinien wchodzić na tułów poza punkt kłębu.

Białe plamy (wysepki, łaty lub plamki) na tułowiu są wadą dyskwalifikującą.

Niezapigmentowany lub słabo pigmentowany nos jest wadą dyskwalifikującą.

Jakikolwiek kolor inny niż uznawane czarny, czekoladowy, niebiesko-marmurkowy i czekoladowo-marmurkowy, będzie wadą dyskwalifikującą. Do tych kolorów zaliczamy umaszczenie rozmyte (płowe, szare na szarym, brzoskwiniowe na płowo-żółtym, niebiesko-łupkowe), żółte, śniade, pręgowane, łaciate i inne.


RUCH: Płynny, swobodny i bez wysiłku; wykazuje zwinność i harmonijny, wydajny wykrok. Kończyny przednie i tylne poruszają się prosto i równolegle w stosunku do linii środka ciała; w miarę wzrostu prędkości łapy przednie i tylne zaczynają zbiegać się w kierunku linii środka ciężkości, podczas gdy grzbiet pozostaje mocny i poziomy.

Prawidłowy i wydajny ruch jest niezmiernie ważny dla owczarka australijskiego, który podczas wielogodzinnej pracy w trudnym terenie musi wykazać się zarówno wytrzymałością, jak i zwinnością.

Owczarek australijski powinien być oceniany w średnio szybkim kłusie na luźnej smyczy. Ruch oglądany z boku powinien być harmonijny, swobodny i płynny, z dobrym wykrokiem z przodu i odpowiadającym mu wykrokiem (posuwem) z tyłu. Owczarek australijski nie powinien wykazywać ani ekstremalnie długiego wykroku ani drobiącego, ograniczonego ruchu.

Wykrok z przodu jest tej samej długości co wykrok z tyłu kiedy kątowania przodu i tyłu są prawidłowe i zbalansowane wobec siebie. Przód powinien pracować w harmonii z tyłem. Nigdy żadna z tych partii nie powinna ruszać się bardziej niż druga. Nogi i łapy powinny poruszać się w linii ciała. Pies nie powinien wyrzucać łap na boki, do góry ani ciągnąć palców po ziemi.

Linia górna powinna pozostawać pozioma podczas ruchu psa, nie podskakując ani nie kolebiąc się z boku na bok. Grzbiet nie powinien się zapadać, kołysać ani być wysklepiony (karpiowaty).

Podczas stępa owczarek australijski nie sznuruje, ale kiedy przyspiesza, w kłusie może sznurować lub prawie sznurować.

Kiedy obserwujemy kłusującego psa od tyłu, jego tylne łapy i nogi powinny zbiegać się w kierunku linii środka ciężkości. Wyobraźcie sobie linię prostą poprowadzoną od stawu biodrowego do poduszki łapy. Kiedy pies przyspiesza, linie te tworzą literę V, w której najszerszymi punktami są biodra a linie zbiegają się w kierunku poduszek. Stawy skokowe nie powinny wykonywać ruchów obrotowych, być wygięte na zewnątrz (postawa beczkowata) ani do środka (postawa krowia).

Kiedy obserwujemy kłusującego psa z przodu, nogi zbiegają się jak proste kolumny w kierunku środka ciężkości. Znowu wyobraźcie sobie literę V utworzoną od ramion do poduszek łap. Łokcie nie powinny wykręcać się do środka ani na zewnątrz. Poduszki nie powinny wykręcać się na boki a ruch nie powinien wyglądać na równoległy.

WYMIARY: Preferowany wzrost w kłębie dla psów: 20-23 cale (51-58 cm); dla suk: 18-21 cali (46-53 cm), jednakże jakość nie może być poświęcona na rzecz wzrostu.

Preferowany wzrost owczarka australijskiego to 20-23 cale dla samców i 18-21 cali dla suk. Nie ma dyskwalifikacji za wzrost.

Pewna zmienność wykraczająca poza ustalone wytyczne jest niezbędna dla zachowania idealnej średniej. Względnie niewielka ważność wzrostu w całokształcie zdolności do pracy pasterskiej oznacza, że wzrost nigdy nie jest najważniejszym czynnikiem w określaniu idealnego osobnika.

Trzeba zaznaczyć, że wzrost i masa nie są tym samym. Pies masywny, to znaczy cechujący się ciężką kością i dużą wagą, niezależnie od swojego wzrostu, jest nieprawidłowy.

WADY DYSKWALIFIKUJĄCE I POWAŻNE:

Przodozgryz.

Tyłozgryz większy niż 1/8 cala (ok. 3 mm).

Kolory inne niż uznane.

Białe plamy na tułowiu.

Niepigmentowany nos.

Wnętrostwo jedno lub obustronne.

– Uszy stojące i podobne do uszu gończych stanowią poważne wady.

– Nietypowa szata stanowi poważną wadę.

WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:

Przodozgryz – dolna szczęka jest dłuższa od górnej, tak, że dolne siekacze znajdują się przed górnymi siekaczami a dolne przedtrzonowce są ustawione dokładnie poniżej albo trochę przed górnymi przedtrzonowcami.

Przodozgryz – dyskwalifikacja

Tyłozgryz większy niż 1/8 calagórna szczęka jest dłuższa od żuchwy, tak, że górne siekacze znajdują się dużo przed dolnymi siekaczami i między jednymi a drugimi nie ma kontaktu. Górne przedtrzonowce są przesunięte do przodu w porównaniu z dolnymi przedtrzonowcami. Jedna ósma cala (3 mm) to mniej więcej szerokość główki od zapałki.

Tyłozgryz – dyskwalifikacja

Kolory inne niż uznane – jakikolwiek kolor inny niż cztery opisane. Kolory inne niż uznane obejmują pręgowanie, łaciatość, rozmyty czarny (łupkowy), rozmyty czekoladowy (płowy = lilac), śniady, biały i żółty.

Aby uzyskać więcej informacji na temat kolorów niewzorcowych, odwiedźcie Przewodnik po umaszczeniach owczarków australijskich

„Rozmyty” blue merle („niebieski niebieski marmurek”)

Białe plamy na tułowiu – jakiekolwiek białe plamki lub łaty na tułowiu, pomiędzy kłębem a ogonem.

Aby uzyskać więcej informacji na temat, gdzie jest dopuszczalna biel u owczarka australijskiego, odwiedźcie stronę o białych znaczeniach.

Niepigmentowany nos – nos słabo lub całkowicie niezapigmentowany.

Wnętrostwo jedno- lub obustronne

Wnętrostwo jedno lub obustronne – wnętrostwo jednostronne oznacza, że tylko jedno jądro zstąpiło do moszny; drugie zostało zatrzymane w ciele.

Wnętrostwo obustronne oznacza, że oba jądra zostały zatrzymane w ciele i żadne nie jest obecne w mosznie.

(W tekście wymieniona jest jeszcze jednojądrowość, polegająca na tym, że jedno jądro w ogóle się nie wykształciło – przyp. tłum.)

POWAŻNE WADY:

Uszy stojące – sztywne, stojące uszy, bez załamania. Takie uszy odbiegają od typu owczarka australijskiego.

Uszy w typie gończego – duże, ciężkie, nisko osadzone uszy, które wiszą do dołu już od samej podstawy, wcale lub prawie wcale nie uniesione. Typowe dla seterów i retrieverów, są nieprawidłowe u owczarka australijskiego.

Nietypowa szata – jakikolwiek typ szaty, który znacznie odbiega od ideału. Zaliczymy do nich szatę przesadnie długą, krótką i gładką, kręconą, szorstką i puchatą jak u niektórych szpiców (ras arktycznych).

Tłumaczenie: Urszula Charytonik

Dodaj komentarz