Owczarki australijskie mogą mieć białe znaczenia lub nie. Maksymalne dopuszczalne białe znaczenia obejmują: szeroką strzałkę na głowie, biały kołnierz (nie przekraczający linii kłębu w miejscu wyrastania włosów), białe przednie łapy, biały brzuch – tu biały kolor może zachodzić lekko na boki psa (nie wyżej niż ok. 11 cm powyżej poziomej linii poprowadzonej od łokcia) i białe tylne łapy. Wzorzec ASCA wymaga pigmentu zarówno wokół oczu, jak i uszu, wzorzec AKC, a za nim FCI, mówi tylko o pigmencie wokół oczu (nie wiadomo dlaczego zapomniano o tych uszach), jednak również na wystawach FCI niezbyt przychylnie patrzy się na psy o białych uszach. Być może dlatego, że wzorzec wymaga, by na głowie dominował pigment. A pies z białymi uszami często ma już głowę z przewagą bieli.

Z białymi znaczeniami sytuacja wygląda podobnie jak w przypadku podpalań: większość aussie je ma. Znowu kłania się nam selekcja na ring wystawowy – „wystawowi” hodowcy amerykańscy preferują psy o dużej ilości białego, zwłaszcza o szerokich białych strzałkach na głowie
(co w Europie nie jest już aż koniecznie pożądane). Psy zupełnie pozbawione białych znaczeń są niesłychanie rzadkie, większość aussie, nawet z linii użytkowych, ma choćby małą białą plamkę na piersi i białe palce, a zwykle znaczenia te są większe.

Pytanie dlaczego wzorzec jest tak restrykcyjny w przypadku białych znaczeń? Dlaczego aussie o większej ilości białego są niezgodne z wzorcem? Wynika to z faktu częstego krzyżowania na kontynencie amerykańskim dwóch marmurków, o czym wspominałam powyżej. „Podwójne” marmurki (MM) mogłyby być trudne do odróżnienia od zwykłych, zdrowych, łaciatych szczeniąt.

Opracowanie: Urszula Charytonik

Dodaj komentarz