Spodobał Ci się śliczny piesek, który okazał się być owczarkiem australijskim i postanowiłeś natychmiast mieć takiego samego? To całe szczęście, że trafiłeś do naszej bazy 😉 Poniżej kilka wskazówek jak dokonać dobrego wyboru.

1.       Zapoznaj się dokładnie z charakterem i wymaganiami tej rasy i spróbuj poznać jak najwięcej aussie przed podjęciem decyzji.

Jeśli jesteś osobą nielubiącą się ruszać, szukającą psa o charakterze labradora zdecydowanie nie jest to rasa dla Ciebie.  Owczarek australijski to pies zdecydowanie nielubiący siedzieć bezczynnie. W efekcie złego wyboru będziecie się tylko ze sobą męczyć. Oczywiście czasem, jak w każdej rasie zdarzają się wyjątki ale trzeba poświęcić trochę czasu na ich znalezienie 🙂

2. Przed pytaniem o zalety zapytaj o wady :-). Czasem są one nie do przeskoczenia dla potencjalnego właściciela. Lepiej poznać je wcześniej, niż po paru tygodniach/miesiącach życia stwierdzić, że „to nie to” i oddać istotę, która kocha cię najbardziej na świecie.

ZDROWIE

Owczarki australijskie mogą cierpieć na wiele chorób (głównie są to choroby oczu, dysplazja, epilepsja, choroby autoimmunologiczne). Zwróć uwagę, że część z nich jest przenoszona genetycznie i na niektóre są już dostępne badania DNA. Więcej informacji na ten temat w dziale Zdrowie.

Związek Kynologiczny w Polsce nie wymaga wykonania psu ŻADNYCH badań. Do uzyskania uprawnień hodowlanych potrzebne są tylko oceny uzyskane na wystawach.  Decyzja czy chcesz szczeniaka po przebadanych rodzicach należy do Ciebie.

Jeżeli nie znalazłeś w naszej bazie lub na stronie hodowcy  informacji na temat badań rodziców zapytaj o nie hodowcę. Dodatkowo warto zapytać czy w którymś z jego miotów, lub w liniach rodziców planowanego szczeniaka nie występowały jakieś inne choroby.  Warto zasięgnąć również opinii z zewnątrz (u innych właścicieli czy nawet hodowców aussie). Pamiętaj jednak aby nie czerpać informacji tylko z jednego źródła a do przedstawianych rewelacji podchodzić z rozsądkiem!

Jeśli nie odstraszyły Cię przeczytane przed chwilą  informację to czas na wybór miotu, z którego chcesz psa. Pamiętaj – nie istnieje hodowla idealna, miot idealny czy też idealny szczeniak. Przede wszystkim odpowiedz sobie na pytanie dlaczego chcesz psa tej rasy i co chcesz z nim robić. Owczarek australijski jest rasą bardzo zróżnicowaną zarówno pod względem charakteru jak i wyglądu!

Nie obrażaj się na hodowcę jeśli powie Ci że musisz przyjechać zobaczyć szczenięta przed zakupem i gdy zacznie Ci zadawać trudne pytania. Świadczy to tylko i wyłącznie o jego odpowiedzialnym podejściu do hodowli   – chyba też byś nie chciał oddać malucha, którym zajmowałeś się od urodzenia osobie nieodpowiedzialnej, o której nic nie wiesz i która nic nie wie o tobie.

Bądź natomiast czujny gdy hodowca nie pyta cię o nic, umawia się z tobą „na mieście” aby przekazać Ci szczeniaka – nie jesteś w stanie w ten sposób sprawdzić w jakich warunkach szczenięta były trzymane, jaka jest ich matka, jakie mają charaktery poszczególne psiaki. Oczywiście dotyczy to przede wszystkim szczeniąt kupowanych w Polsce. W przypadku importów częstą praktyką jest korzystanie z usług firm zajmujących się przewozem psów, odbiór gdzieś w połowie drogi (np. przy okazji jakiejś wystawy) czy też dowiezienie przy okazji przez znajomych.

Pamiętaj, że pierwsze tygodnie życia psa są bardzo istotne dla jego rozwoju psychicznego dlatego bardzo istotne jest aby hodowca właściwie przeprowadził proces socjalizacji. Jeżeli mieszkasz w mieście bardzo istotne jest aby szczeniak przed odebraniem miał kilka razy założoną przez hodowcę smycz, był przynajmniej raz na wycieczce w mieście. Pomoże to zarówno jemu jak i Tobie w późniejszym życiu – dla takiego maleństwa równoczesna zmiana właściciela (na takiego co trzyma na sznurku i ogranicza wolność!), zmiana domu, zalew bodźców w mieście mogą być bardzo stresujące.

Nie wybieraj szczeniaka po cenie (zresztą większość hodowców nie potraktuje Cię poważnie jeśli cena będzie dla Ciebie jedynym kryterium wyboru psa).
Pamiętaj że pies to nie jest jednorazowy wydatek. Psy należy karmić, szczepić, badać – to wszystko kosztuje. Nie mówiąc już o szkoleniach (chociażby z posłuszeństwa) czy psich akcesoriach, a przecież trzeba psa uczesać, wykąpać, kupić mu obrożę czy smycz. Biorąc pod uwagę, że pies będzie Ci towarzyszył pewnie przez kilkanaście lat, jeżeli będziesz się nim właściwie opiekował różnica w cenie psów z poszczególnych miotów będzie niezauważalna. Jeśli Cię nie stać na jednorazowy wydatek, zawsze możesz porozmawiać z hodowcą na temat rat lub kupić psa na współwłasność. Istnieje również możliwość kupienia psa niewystawowego po niższej cenie. Zazwyczaj są to psy np. z wadą umaszczenia, są jednak hodowle, które sprzedają taniej psy pełnowartościowe z zastrzeżeniem w umowie, że pies nie może być wystawiany i rozmnażany. Jeśli koniecznie chcesz psa na wystawy możesz porozmawiać z hodowcą na temat kupna psa z nim na współwłasność lub też warunek hodowlany.

Jeśli rodzice mają uprawnienia hodowlane, każdy szczeniak z miotu otrzyma metrykę Związku Kynologicznego w Polsce (ZKwP). Jeśli hodowca mówi, że jego psy z jakiegoś powodu nie mają metryk albo powie, że sprzedaje psa nie do hodowli bez metryki warto zastanowić się nad szczeniakiem z innego miejsca. Metryki ZKwP wydawane są po przeglądzie miotu przez uprawnione osoby oraz są potwierdzeniem, że twój pies jest rasowy (tak jak jego rodzice, dziadkowie itd.).

Jeśli już zdecydujesz się na zakup szczeniaka pamiętaj o kilku rzeczach!

UMOWA

Pamiętaj, żeby zawsze podpisywać umowę z hodowcą. Zabezpiecza ona zarówno ciebie jak i jego. Poproś  o przesłanie jej wcześniej (np. drogą mailową) abyś mógł zapoznać się z nią na spokojnie w domu i ewentualnie przedyskutować z hodowcą zapisy, których nie rozumiesz lub Ci się nie podobają. Jeśli umowę zobaczysz po raz pierwszy w dniu odbioru szczeniaka prawdopodobnie będziesz na tyle roztargniony że na wiele zapisów nie zwrócisz uwagi. W wielu umowach jest zapis o zwrocie części kosztów w przypadku gdy zwierzę okaże się niewystawowe. Jeśli zdecydujesz się w przyszłości rozmnażać psa możesz natomiast mieć obowiązek konsultacji miotów z hodowcą oraz wykonania badań psu przed kryciem. Hodowle dbające o dobro swoich „dzieci” mają w umowach także zapis chroniący szczeniaka przed wyrzuceniem czy oddaniem do schroniska – w takim przypadku hodowca bierze psa do siebie. Częstą praktyką jest również zapis, że w przypadku chęci odsprzedania psa hodowca ma prawo pierwokupu.  Zwróć też uwagę czy w umowie zawarta jest informacja o całkowitym przeniesieniu praw własności na ciebie.

Poproś również hodowcę o okazanie oryginałów WSZYSTKICH dokumentów dotyczących zdrowia rodziców jak również rodowodu suki. Suka w rodowodzie musi mieć wbitą pieczątkę z uprawnieniami hodowlanymi. Dobrą praktyką jest również wpis badań w kierunku dysplazji do rodowodu. Jeśli go nie ma a suka (pies) ma to badanie wykonane poproś o okazanie opisu. W przypadku gdy ojciec szczeniąt nie jest własnością hodowcy musi wystarczyć obejrzenie kopii jego rodowodu, gdy jest – poproś o oryginał. Warto również (jeśli rodzice posiadają) sprawdzić zgodność numeru tatuażu z numerem w dokumentach psa. Obejrzyj również protokół przeglądu miotu.

Poza umową powinieneś otrzymać książeczkę zdrowie lub paszport (z wbitymi szczepieniami i odrobaczeniami – stosownie do wieku psa), oryginał metryki psa oraz w przypadku zagranicznego ojca – kopię jego rodowodu potrzebną do rejestracji szczeniaka w Związku Kynologicznym w Polsce. Kupując szczeniaka za granicą powinieneś otrzymać rodowód eksportowy. Duża część hodowli daje również nowemu właścicielowi w wyprawce kilkudniowy zapas karmy, którą szczeniak był karmiony w hodowli. Jeżeli hodowca Twojego psa nie daje w wyprawce karmy koniecznie przed odbiorem szczeniaka zapytaj czym był karmiony w hodowli i kup to samo. Jeżeli uważasz, że ta karma ma nieodpowiedni skład oczywiście możesz ją wymienić ale nie od razu. Zmiana karmy to też stresująca sytuacja! Pozwól szczeniakowi zaaklimatyzować się w nowym miejscu a dopiero potem zacznij wprowadzać nową karmę (większość osób zaleca stopniowe mieszanie ze starą).

 

Dodaj komentarz